فعل های مضاعف

فعل مضاعف فعلی است که دو حرف اصلی آن مثل هم باشند. مانند: فَرَّ - حَطَّ - زَلزَلَ - حَصحَصَ

در فعل های ثلاثی مجرد مضاعف بحث ادغام و فکّ ادغام در کنکور سراسری علوم انسانی مهم است.

فعل مضاعف در زمان ماضی از صیغه للغائبات تا آخر فکّ ادغام واجب است.

در زمان مضارع در صیغه های للغائبات و للمخاطبات فکّ ادغام واجب است.

در زمان امر در صیغه های للمخاطب و للمخاطبات فکّ ذدغام واجب است.

و اما مهمترین نکته این موضوع این است که هنگام مجزوم شدن فعل های مضاعف در صیغههای بدون ضمیر بارز ادغام و فکّ ادغام جایز است.

دقت کنیم هرفعلی که تشدید داشته باشد لزوما مضاعف نیست. صَدَّقَ - تَعَلَّمَ -

دقت کنیم هر مضاعفی لزوما تشدید ندارد. مَدَدتُ - فَرَرنا