اسم فاعل و مفعول و اسم مکان در کتاب يازدهم انسانی

در کتب جديد، ساخت مد نظر نيست بلکه تشخيص مهم است.

اسم فاعل : معادل آن در زبان فارسی صفت فاعلی است و دو راه تشخيص دارد:

1- اسمی که بر وزن فاعل باشد اسم فاعل از فعل ثلاثی مجرد است مانند: راغِب، شاکِر، حافِظ.

دقت کنيم اسمهايي مانند : قاضي، ساعي، راضي و ....نيز اسم فاعل هستند.

2- هر اسمی با مُ شروع شود و دومين حرف اصلی آن کسره دار باشد اسم فاعل از فعل ثلاثی مزيد است.

مُعتَمِد: إعتماد کننده

اسم مفعول : معادل آن در زبان فارسی معمولا صفت مفعولی است و دو راه تشخيص دارد:

1- اسمی که بر وزن مفعول باشد، إسم مفعول ثلاثی مجرد است. مانند: مَعلوم: دانسته شده. مقبول: پذيرفته شده.

2- اسمی که با مُ شروع شود و دومين حرف اصلی آن فتحه داشته باشد اسم مفعول از فعل ثلاثی مزيد است. مانند: مُحَمَّد: ستايش شده.

برای تشخيص اسم فاعل و اسم مفعول بايد به مفرد اسم ها نگاه کنيم. مثلا کُفّار اسم فاعل است چون مفرد آن کافِر است.